عطر Guerlain L'Homme Ideal EDP ساختار بی نظیری داره . DNA اصلی این لاین نت های بادوم و چرم هستن . بادومش بسیار با کیفیته و برخلاف نود درصد بادوم های دنیای عطرسازی که بوی مایع دستشویی میدن بادوم این عطر بسیار دلنشین و اعتیاد آورده . این فلنکر بابت نت Cherry (گیلاس) مشهوره ، وقتی اسپری میکنید ترکیب گیلاس و بادوم و وانیل اونقدر پرحرارته که شبیه عطرهای بوزی - لیکوری می مونه . یه طعم ملس که نه ترشه و نه شیرین اما دائما بین ترشی و شیرینی متعادل نوسان میکنه .
واقعا سخته این سه تا نت رو با هم ترکیب کنی و یه عطر مردونه و باوقار بسازی .
نت چرم و دانه تونکا توی بیس نت مدام شیرینی بیش از حد و وایب گورمند طور عطر رو با جدیت و عمقی که به عطر میدن مهار میکنن و عطر از لحظه اول تا انتها بی نقص باقی می مونه . عطر به شدت پربازخوردی هست و همه اسمش رو ازتون می پرسن ، همین دیروز توی کافه یه دختره با دوستش سر میز بغلی داشتن راجع به بوی آلبالوی این عطری که زده بودم صحبت می کردن و خیلی انگار خوششون اومده بود (تا اونجا که من گوش تیز کردم البته😂) . اگر کسی این عطر رو دوس نداشته باشه( که بعید میدونم این اتفاق بیفته )حتماااا باید بره دماغش رو عوض کنه .

دکانتی از عطر Gentleman givenchy reserve privee رو بابت علاقه‌ی شدیدم به نت زنبق تهیه کردم و چندین روزه که دارم تستش میکنم . منتهی بیشتر از اینکه برای من یه کار زنبقی باشه یه عطر بوزی (Boozy) بود و رایحه یه آبجوی بسیار با کیفیت رو میده . در گذشته از هر چوبی برای خمره سازی استفاده نمی کردن و بیشتر رایج بوده از چوب درخت بلوط (oak) بشکه های چوبی رو تهیه می کردن (درخت بلوط ذاتاً به طوری طبیعی آب بندی شده ست) و جداره داخلی خمره ها رو هم که با آبجو در تماس بوده حرارت میدادن تا نوشیدنی طعم چوب خیس و مرطوب نگیره و علاوه بر اون این حرارت دادن باعث میشده سلولزی (نوعی قند که توی ساختار گیاهان وجود داره) که توی چوب بلوط هست به آبجو اضافه بشه و یه قند طبیعی به آبجو افزوده می شده ، صدالبته که به طور تجربی به این موضوع پی برده بودن . یه عطر بوزی مثل Angles share by killan از نت Oak که دقیقا تداعی کننده همین خمره های چوب بلوط هستند در کنار نت کنیاک (cognac) استفاده کرده تا اون فضای بوزی و الکلی رو واقع گرایانه تر کنه . اما تو این فلنکر از ژیوانشی جنتلمن از نت شاه بلوط (Chestnut) به جای چوب بلوط (oak) استفاده شده و باعث شده که عطر یه آکورد آجیلی (nutty) داشته باشه تا یه آکورد چوبی (woody) و این همه چیز رو عوض میکنه . اون ویسکی حالا به جای اینکه بوی تلخ و واقع گرایانه آبجو رو بده بوی شیرین و کلوچه مانندی میده که کاملا وایب عطرهای گورمند (Gourmand) رو داره ، حتی یه بار بهم گفتن چرا بوی کلوچه پچ پچ میدی 😵‍💫 . اما در کل عطری هست که گرمی آبجو بسیار توش حضور پررنگی داره و واقعا دوست داشتنیه . نکته‌ی مهمی که وجود داره اینه اصلا به عنوان جایگزین Dior homme intense روش حساب باز نکنید به نظر من اصلا شبیه نیستن و صرفا یه نت زنبق مشترک دارن و بس . بابت اون آکورد آجیلی هم به نظرم برای کافه گردی های زمستون میتونه مناسب باشه . در کل خوبه فقط کاش به عنوان مشابه دیور هوم اینتنس هایپ نمی شد چون ناخودآگاه باعث میشه این عطر رو تو موضع مقایسه با اون شاهکار بزارم و صدالبته که در برابر اون عطر ، بازنده از این مقایسه بیرون میاد .

بسیار پرمایه و مفید بود جناب . سپاس از وقتی که گذاشتین و ما رو بهره مند کردین . انتهای متن تون یه خرده ترس تو دلم انداخت فقط . شما از کجا عطر تهیه می کنید ؟ من از خ ل ی ف ه چی و ع ط ر ا م ی ن تهیه میکنم دکانت برای تست . نکنه اصالت نداشته باشن

لذت بردیم 🫡

همه عطر ها به این سرنوشت دچار شدن . تو اینستا یه پست تو اکسپلور دیدم زده بود کسی که فلان عطر رو میزنه مثه فلان ماشین می مونه و هر عطر رو به یه ماشین تشبیه می کرد . بعد اونتوس رو گفته بود تو ۲۰۲۶ دیگه مثه یه پراید سفید می مونه . اونتوس ۷۰ میلیونی رو

😂😂

جناب جسارتا یکی از بی ربط ترین قیاس ها بود . آمبر لدر و لیتون و استرانگر ویت یو ابسلوتلی چه سنخیتی با هم دارن آخه مگه میشه مثلا بیای و آمبر لدر رو جایگزین این کنی ؟ هر عطر مکان و زمان خودش رو داره

عطر JPG Le beau le parfum اگه رمان بود می شد یه رمان نوآر مثل " یکشنبه های اوت " از پاتریک مودیانو .
این عطر الهام گرفته شده از درینک مشهور ، پینیا کولاداست (Piña Colada) که از سه رکن اصلی یعنی عرق نیشکر ، آب آناناس و کرم نارگیل درست میشه . اما از اونجایی که نت عرق نیشکر (Rum) تو این عطر حاضر نیست به نسخه غیر الکلی این نوشیدنی یعنی Virgin Piña Colada شبیه تره . عطر اپنینگ فرش و سرحالی با نت استوایی آناناس داره که اصلا شبیه به آبمیوه های ترش و شیرین آناناس نیست و بخاطر وجود نت زنبق حالت خیس میوه ازش گرفته میشه و یه لایه لوکس و پودری و نرم روی آناناس کشیده میشه که وقار ویژه‌ای به رایحه میده . در ادامه قلب عطر باز میشه و نارگیل خودشو نشون میده که به لطف آکورد لاکتونیکی (شیری) و مجدداً زنبق دیگه یک نارگیل سنتزی و سطحی نیست . بلکه حضوری غلیظ ، خامه‌ای و چرب داره ؛ درست همونطور که کرم نارگیل توی پینیا کولادا وجود داره . اما از اینجا به بعد داستان عوض میشه . درست جایی که شما از میوه های استوایی انتظار یه عطر انرژیتیک و فرش و سرحال و تابستونی دارین ، رگه های دارک و تیره عطر که توسط عنبر و دانه تونکا خلق میشن کم کم خودشونو بالا میکشن و اتمسفر عطر رو کامل عوض میکنن و مثل یک سایه سنگین فضای عطر رو تلخ ، جدی ، باوقار و مرموز میکنن ، اینجا نقطه‌‌ی عطف عطره . اکثر عطرهای استوایی تا آخر خط ، شاد و سرخوش باقی می مونن اما این عطر درست در جایی که انتظارش رو ندارین نقاب از چهره برمی‌داره . دقیقا مثل یکشنبه های اوت مودیانو که با یک تعطیلات ساده در شهر ساحلی نیس (nice) شروع می‌شه و آکنده از گشت و گذار های ساحلی و آفتاب گرفتن روی شن و ماسه‌ست اما در نهایت شما رو در کلاف سردرگم تعلیق و نوآر میندازه و با خلق یک اتمسفر جنایی و معماگونه جریانی از تنهایی و مالیخولیا رو براتون تداعی میکنه . این عطر بسیار باوقار و شیکه . یا باید مودیانو رو با این عطر آشنا کنم یا کوئنتین بیش رو با اون رمان 😄

عطر Bleu De Chanel EDP بهترین Dry Down تاریخ رو داره . مثل خوندن کتابی می‌مونه که وقتی به پایانش میرسی بین برگه های کاهی یه تکه چوب معطر پیدا میکنی که سالها اونجا محبوس بوده و حالا تو بعد از مدت ها برش میداری و از رایحه‌ش لذت می بری و با چشای بسته در یک آن به کل چیزایی که توی کتاب رخ داده فکر میکنی . یکی از بهترین رایحه هایی هست که انسان میتونه قبل از مرگ تجربه‌ش کنه .

ژان کلود النا (Jean-Claude Ellena) ، پدر سبک مینیمالیسم در دنیای عطر سازی راجع بهTerre d'Hermes ، عطر شاهکاری که در سال ۲۰۰۶ اون رو خلق کرد میگه ؛ " حس کردن زمین ، دراز کشیدن روی خاک و خیره شدن به آسمان " . (Terre در زبان فرانسوی به معنی زمین یا خاک هستش)
ایشون باور داشتن عطر نباید فریاد بزنه بلکه بایستی زمزمه کنه ؛ عطر به سادگی همین باور ایشون با رایحه ترش و در عین حال تلخ پرتقال و گریپ فروت شروع میشه ؛ اگر دوس دارین بدونین این رایحه چه بویی میده با ناخن محکم پوست پرتقال رو جدا کنید و دستتون رو بو کنید تا تلخی و ترشی پوست پرتقال رو روی انگشت هاتون احساس کنید . کمی که می‌گذره و رایحه اولیه فروکش می کنه ، تندی و گزندگی فلفل سیاه رفته رفته نمایان میشه و خودشو بالا میکشه و عطر وارد فاز مردونه میشه ؛ اگر جایی دیدین این عطر رو با توصیفاتی مثل وقار مردانه ، صلابت پنهان و ... چیزایی مثل این خطاب کردن بدونین به خاطر همین میدل نوته . در آخر نت وتیور که ستون اصلی فضاسازی این عطر خاکی رو تشکیل میده در کنار نت سدر که تداعی کننده ریشه های محکم و استوار در دل زمین هست پدیدار میشن و بوی خاک پرحرارت و بارون خورده رو بازسازی میکنن . در آخر بگم که عطر تق هرمس من رو یاد سکانسی از فیلم پدرخوانده میندازه ، جایی که دون کورلئونه(مارلون براندو) درنهایت از قدرت کناره‌گیری کرده و کهنسالی خودش رو در باغ پرتقال کنار درخت ها می گذرونه . پیرمردی که سرانجام در اوج قدرت و صلابت ، در پوششی ساده و با لباس های خاک خورده از همیشه آروم تره و برای لمس خاک نیازی به تشریفات نداره و سعی میکنه پیوند خودش رو با زمین و طبیعت حفظ بکنه . چیزی که برای من جالبه اینه توی این فیلم پرتقال سمبلی برای پیش آگاهی از مرگ هست (اصطلاحا Foreshadowing) و این میوه در این فیلم هر وقت نمایان میشه انسان رو با زمین پیوند میده ، درست مثل کاری که در تق هرمس میکنه .
در نهایت ، این عطر برای حدودا ۲۰ سال پیشه و انقدر ازش تقلید شده که حتما بوی مشابه اون رو در این سالها جایی شنیدین و همین امر ممکنه ذوقتون رو کور کنه . همچنین اگر زیر ۳۵ سال سن دارین به هیچ وجه سمت این عطر نرین ، اما می تونین به مثابه یک اثر هنری مثل من باهاش برخورد کنین و از رایحه‌اش لذت ببرین .