آه کیلیان 😔کیلیان عزیز من 💔

این چه کاری بووووود؟!

این حجم از پیچ امین‌ الدوله لا به لای مارشمالو چیکار میکنه اخه؟چطور به ذهنت رسید؟😢

لاو دونت بی شای بیشتر از اینکه یه عطر شیرین و جذاب باشه، یه رایحه‌ی گل‌فام و سنگینه.

مارشمالویی که ازش انتظار داشتم خیلی پررنگ نیست؛ یه شیرینی نرم و کمرنگ پشت رایحه وجود داره، ولی اون چیزی نیست که عطر رو واقعاً شیرین و خوشمزه کنه. در عوض، حس گل‌ها بیشتر خودشون رو نشون میدن و من بینشون یه بوی رز هم کاملاً حس می‌کنم.

چیزی که بیشتر از همه توجهم رو می‌گیره، پیچ امین‌الدوله‌ست؛ یه حس گل‌دارِ سنگین که برای من کمی فضا رو خفه و قدیمی می‌کنه. انگار به جای یه عطر لطیف و پفکی، وارد یه اتاق قدیمی پر از گل‌های شیرین شده باشی.

برای من اون تصویر معروفِ «مارشمالوی شیرین و دوست‌داشتنی» خیلی پررنگ نیست. بیشتر یه رایحه‌ی گل‌دار، شیرینِ محو و کمی نوستالژیکه که حس قدیمی و سنگینش بیشتر از لطافتش به چشم میاد.

چیزی که تق هرمس رو برای من خاص می‌کنه، 

تضاده هستش

طراوت و تلخی مرکبات در کنار گرمای چوب و اون حس خشک و عمیقِ زمین و چوب آفتاب‌خورده

انگار طبیعت با تمام تناقض‌هاش توی یه شیشه جمع شده.

گریپ‌فروت در شروع، طراوتی تلخ و شفاف می‌ده و بعد سدر و فضای چوبی، رایحه رو خشک‌تر، گرم‌تر و عمیق‌تر می‌کنن. شیسو هم با حس سبز و متفاوتش، پیچیدگی خاصی به ترکیب می‌ده.

همین تضاد برای من شبیه تصویر یه مرد جدی و کاریزماتیک، اما در عین حال فان و شاد هست.

شخصی بی نیاز از توضیح و توجه 

شاید جذاب‌ترین بخش تق هرمس هم همین باشه؛ اینکه می‌تونه هم‌زمان هم خشک و هم زنده باشه؛ 

درست شبیه مردی که لازم نیست بین جدیت و شوخ‌طبعی، ظرافت و قدرت، یا صمیمیت و وقار یکی رو "انتخاب" کنه.

رایحه‌ی مردی که از حضور خودش مطمئنه.

رایحه ای که قرار نیست همه دوستش داشته باشن، 

اما برای کسی که بفهمتش

دیگه فقط یه عطر نیست؛

امضای شخصیته!