گیلاس کاریزماتیک اعتیاد آور.
از شاخص‌ترین نمونه‌های آکورد چری-لیکوری در عطرسازی مدرنه که بنظرم میتونه رفرنس باشه واسه سبک سنگین کردن بقیه گیلاسیا. افتتاحیه با رایحه‌ی گیلاس تیره و کمی اخمو شروع می‌شه، نه اون گیلاس لوس و تازه و آبدار، بلکه حال‌وهوای لیکوری و کمی بادامی داره که خیلی زود به خاطر حضور بنزآلدئید و آکوردهای بادامی، حس مارزیپان‌گونه پیدا می‌کنه.

در ادامه، ترکیب گیلاس با دانه تونکا، وانیل و رزین‌ها باعث می‌شه عطر وارد فاز گرم‌تر و گورماندتر بشه. ساختار کلی نسبتاً خطیه، اما بازی بین شیرینی میوه‌ای، تلخی بادامی و اون حس لیکوری باعث می‌شه رایحه یکنواخت به نظر نرسه. از نظر پرفورمنس، سیلاژ در ساعت‌های اول قابل‌توجهه و رد بوی مشخصی ایجاد می‌کنه، اما در ادامه بیشتر به یک هاله‌ی نزدیک به پوست تبدیل می‌شه.

لاست چری در واقع روی یه DNA مشخص می رقصه (همون ژن دلربای غالب تام فوردی). تضاد بین شیرینی اغواگر میوه‌ای و تلخی بادامی-رزینی. همین تضاد باعث شده رایحه همزمان هم گورماند باشه و هم کمی دارک و شبانه به نظر برسه. و دقیقا همین رفتارش باعث اعتیاد من شده به این گیلاس اخمو.

مینیمال مهربون.
مولکول ۰۱ دقیقاً تعریف یه «اسکین‌سنت» باکیفیته. داستانش خلاصه می‌شه تو مولکول Iso E Super که جادوش تو ترکیب شدن با گرمای پوست و ساختن یه رایحه‌ی اختصاصیه. من روی پوست خیلیا امتحانش کردم. اکثرا بوی چوب سونا یا محیط اسپا با سنگ داغ داره. و روی پوست بعضیا، توی بک گراند ، یه کم گلگون میشه. بدون تیزی و خودنمایی.

نکته‌ی کلیدی در موردش، خستگی بویاییه، یعنی خودت خیلی زود بهش عادت می‌کنی و حسش نمی‌کنی، ولی اطرافیان یه سیلاژِ چوبی، مخملی و شفاف ازت می‌گیرن که مدام در حال رفت و آمده. این عطر هیچ نویز اضافه ای نداره و به خاطر همین خلوص، بهترین گزینه برای لیرینگ با عطرهای دیگه س تا موندگاری و پرفورمنسشون رو ارتقا بده و اون هاله موندگار رو اطراف بدن ایجاد کنه. در واقع یه رایحه‌ی نامرئی و هوشمندانه است که برخلاف عطرهای پرهیاهو، میتونه خیلی ظریف امضای شخصی‌ بسازه.

یه نکته که در مورد این شاهکار مینیمال وجود داره اینه که خستگی بویایی ایجاد میکنه. بینی زود بهش عادت میکنه و دسنستایز میشه. در حالی که اطرافیان همچنان بوشو حس میکنن. بنابراین بوش محو نمیشه فقط اونی که عطر رو پوشیده ممکنه حسش نکنه.

اين عطر مثل صحنه اي از يك فيلم ميمونه .
يك فيلم ٤ بعدي با قابليت حس روايح و زندگي در صحنه.

انگار يه شب سرد توي يه روستاي مرطوب ، پناه بردي به اسطبل اسبهايي كه تازه از تمرين برگشتن و عرق به تنشون نشسته و دارن خاك و فضولات اسطبل رو با پاهاشون پراكنده ميكنن، در حالي كه خودت داري پيپ ميكشي يا توتون پيپ رو سوار ميكني. جايي دور يا شايد نزديك به اسطبل، چند روستايي آتيش روشن كردن و بوي نمور و مه گرفته آتش به مشام تو هم ميرسه. انگار عطار خواسته داستاني رو با زبان روايح ، به تصوير بكشه و بنظر من موفق شده.

اين به تصوير كشيدن صادقانه حالت بكر روستايي بدون سانسور هيچ بخشي از طبيعتش رو دوست داشتم. بوي بكر، روايت بكر.

برادرم چندتا اسب داشت كه توي اسطبلي خارج از شهر نگهشون ميداشت. وقتي اسبها رو ميدواندند و خيس و عرق كرده برميگشتن كمي اونا رو به اصطلاح تيمار ميكرد و منم دوست داشتم همراهيش كنم. بوي اين عطر منو به اون حال و هوا برد.

وقتي در مورد اين عطر و زيزوليوم اورتو پاريسي شنيدم ، فقط به قصد تست رايحه اين دو عطر، شال و كلاه كردم و رفتم به عطر فروشي كه ميشناختم. و عجب بوي عجيب و شگفت انگيزي داشتن هر دو.

مرسی عزیزم

سلام به صاحب نظران عزیز

رایحه این عطر شباهتی به الین تیری موگلر داره آیا؟!

ممنونم 🍀
هنوزم دلم براش تنگ ميشه. ولي خب داداشم گاهي ميپوشدش از دلتنگي درميام 😊

اولين بار توي زمستون باهاش آشنا شدم. به محضي كه بوشو نفس كشيدم ديوونش شدم.
واو…! تركيب تيز و قوي و دلچسب اسطوخدوس و دارچين در بستر كهربا و چوب و دود.
براي خريدش دودل بودم چون حس زنانگي ازش نگرفتم و شك داشتم كه مناسب من باشه يا نه. برگشتم خونه و تمام شب خوابم نبرد از شوق خريدنش 😄. فرداش خريدمش و هر روز بوش ميكردم. نميپوشيدمش چون همسرم خيلي از رايحش استقبال نكرد!
چند ماهي سراغش نرفتم. يه روز گرم بهاري دوباره دلم بوشو خواست. چي شد؟!
اين سري بوش ختي يه ذره هم مهربون نبود. شايد بخاطر گرماي هوا. يه بوي دودي غليظظظظظ ازش به مشامم خورد كه معدمو بدجوري به هم ريخت. اين تجربه بازم تكرار شد و تكرار شد.
نهايتا با اينكه هنوز دوسش دارم، به داداشم هديش دادم.

از نظر من بينظيرترين ادو پرفيوم مردانه با اختلاااااف بي رقيب.
حتي نسبت به روايح نيش!
جل الخالق! هم نشاط و شيطنت داره هم وقار و كاريزما.
يه جور ترشي خاص توي رايحش هست كه هيج جا مشابهشو نديدم. ترشي ملس ، خوشمزه ، بي آزار ، دلخواه و دعوت كننده و در عين با وقار و به اندازه مهربان . ترشيش كمي شبيه عطر ليمو عماني هست. كه آميختگي بينهايت بالانس شده اي با بوي چوب داره.
چهار فصل، شب و روز قابل استفادس. هم رسمي و شيكه و هم صميمي و دوستانه. ولي زمستونا جذابيتش چند برابره.
من كه ديوانه وار عاشقشم. اولين هديه من به همسرم همين تق هرمس صميمي و در عين حال قاطع و كاريزماتيك بود.

سخته برام نسبت به شاهكارهاي تام فورد به دور از تعصب نظر بدم (انگار كمپاني بابامه 😅).
در مورد اوپنينگ اين عطر راستش انتظار تلخي بيشتري داشتم. ولي شيرينيش متعجبم كرد. مگه قرار نبود پيچش يه كم بيتر باشه ؟!
اما رفته رفته اون بوي شيرين ابتدايي پخته تر و سنگينتر شد با ماندگاري خوب.
براي پاييز ميپسندمش 🍁🍂