بطور خلاصه بگم، یکی از بهترین گزینه ها برای علاقمندان به عطرهای زعـفـرانـی !

شباهت هایی به مـارلـی هـالـتـیـن داره ( قبل تر از مارلی ریلیز شده این عطر )، با این تفاوت که شیرینی کم تری نسبت به هـالـتـین داره و در Dry down علی رقم شباهت هاشون، دارکــ تر هست.

پـخـش و مـاندگـاری مطلوبی داره! در دو ساعت اولیه از لحاظ پـخـش پرفورمنسش خوب هست.

در ضمن هم مناسب آقایان و هم بانوانه.

دوست عزیز سلام

تقریبا هـــیـــچ کاری رو نمیشه یافت که مشابه تـوبـاکـو عـود باشه!!

گشتم نبود - نگرد نیست

از اونجایی که تام فورد توباکو عـود عطر مورد علاقه من هم هست، و از شانس بد این عطر تولیدش متوقف شده، من هم خیلی گشتم دنبال کاری شبیه به توباکو عود - اما بی نتیجه هست

البته یه شرکت گمنام یه کپی ازش زده بود که شیشه آبی رنگی داشت (اسمشو یادم نیست) که بسیار کیفیت عطر پایین بود با ماندگاری پایین

دوستان با نقد های دقیقشون کاملا کیفیت و عیار این عطر رو مشخص کردند.

بعنوان یک علاقمند به نُت های چــرمــی واقعا سـیـیـِن رو در برخی جهات از امـبـرلـدر و تـوسـکـان سر تر دیدم، با وجود اینکه هـــیـــچ اثری از چــرم در ترکیبات اعلام شده سـیـیـن نیست !! (مراجعه کنید به سایت Tiziana Terenzi)

اولا در پختگی نُت ها و تلفیقشون باروایح درختی این عطر شیرینی آغازین توسکان و امبرلدر رو نداره

اضافه شدن پـچـولی (نعناع هندی) و رایحه های دودی کاملا در این کار اَظـهَرُ مِنَ الشَمس هست

و مورد جالب اینکه مـانـدگـاری فوق العاده سـیـیـن از آخرین نسخه های ریفرموله شده تـوسـکان و امـبـر بسیار بالاتر هست.

:: تنها ایراد وارده :: ان هم از نظر حقـیـر سـراپـا تقصیر این هست که این عـطـر کمی فاز مـاتـیکـی داره، که بدلیل وجود زنـبـق در فرمولاسیون عطره، چیزی شبیه لاین Dior Homme و مشتقاتش

البته بسیاری این نُت مـاتـیکـی طورِ زنبق رو می پسندن ...

در وصف زرجوف الکساندریا بطور خلاصه بگم

نــه اون عطر بشدت هـایپ شده توسط بلاگر هاست، و نــه یک عطرِ تحقیر شده توسط برخی عزیزان!

فکر می کنم برند زرجوف از عطار زرنگِ این عطر " آقای کریس موریس " خواسته که عطری بشدت قدرتمند " چــه در پــخش و چــه در مـاندگــاری " تولید کنه - اون هم با محوریت اسطـخـدوس و خوش رقصی عــود ...

کارش رو هم به بهترین نحو انجام داده آقای کریس موریس - نمره بیست رو برای نیل به این هـدفِ کمپانی زرجـوف می گیره

الـکـسـانـدریـا بشدت عطر گرون قیمتی هست (متاسفانه) - وقتی که بعد از 2مــاه کُت سفیدم رو بو کردم و متوجه شدم Dry down عـودی این عطر هنوز قدرتنمایی می کنه متوجه شدم که این گــرون بودن بـی حـکـمـت نبوده !

فقط کافیه با رایحش ارتباط بگیرید - و در هر جــا و مــوقـعــیــتی استفادش نکنید تا لــوث شه برای خودتون

در ایران تستش نکردم عزیز دل

در مورد شباهتش با دِرِک هم خیلی وسواس نداشته باش

در جزئیات تفاوت هایی دارن که کاملا قابل تفکیکشون می کنه

دِرِک خیلی تیز و گاهی اوقات فاز سینتِتیک و حتی " چَسب قطره ای طور " داره - تو روز های تابستون نمیشه زدش

ولی اسپورتس کار کلاب کاملا مناسب تابستون و بهار هست! شیرینی مطبوعی هم داره اما زننده نیست

دِرِک opening نسبتا هارشی داره، ولی اسپورتس کار کلاب در opening تداعی گر بوی گیاه مـــورد هست

( گیاه مــورد حداقل برای من یادآور دارالرحمه شیرازه و صد البته یکی از گیاه های مورد توجه کلیمی های ایرانی که در مراسم های عبادیشون استفاده می کنن ازش )

قابل توجه عزیزان

جناب تـونـی آیـومـی بنیان گذار و گیتاریست گروه هوی متال Black Sabbath هستد که بسیاری ایشون رو ابداع کننده سبک هوی متال هم می دونند.

تونی آیومی در کنار بزرگانی مثل Jimmy Page ( از لِد زِپلین )، Ritchie Blackmore ( از دیپ پرپل و رِینبُو ) بعنوان تاثیرگذارترین نوازنده های گیتار در سبک هوی متال و هارد راک شناخته میشه.

متاسفانه این لاین انحصاری تونی آیومی از برند زرجوف رو تست نکردم اما با توجه به ترکیبات اعلام شده و شخصیت تونی آیومی ( که به عنوان Iron Man هم شناخته میشه ) و همچنین آهنگهاش انتظار عطری دارک و سنگین تر رو داشتم !!

هــشــدار
اگر از این عطر استفاده می کنید و انتظار بازخورد مثبت دارید، سخت در اشتباهید!

تــرونــی از شاهکار های عجیب و حیرت آور آقای گولتیری هست که ممکنه از تـلـخی وحشتناکش یا به وجد بیایید یا دلزده بشید.

حقیقا تـرونـی رو من برای دل خودم می زنم، اون هم فقط روی کت چـرم مشکی.
اگه موسیقی Heavy Metal قرار بود عطری داشته باشه، احتمالا Terroni انتخاب می شد.

ژانری که حال درصد زیادی از آدم ها رو به هم میزنه و تحمل یک دقیقه شنیدن Riff های سنگین و ضرب درامز رو ندارن، اما واسه درصد کمی از افراد " خودِ زندگی و دلیلی واسه سفت ادامه دادن هست " ...

نسبت به محصولات " شناخته شده ی برند پنهالیگونز " کاملا متفاوت هست.

از همون ابتدا روایح سبز و درختی ما رو وارد فضای جنگلی می کنه، تندی فلفل هم پرفورمنس این عطر رو برجسته کرده.

دوستانی که با عطر قدیمی " دِرِک اُرلِن یا همون Derrick " آشنا هستن، احتمالا متوجه شباهت های ظریفی بین این دو عطر خواهند شد، با این تفاوت که دِرِک خیلی صمغی تر و تیز تر هست.

فقط سوال اینجاست که چرا پنهالیگونز نام این عطر رو " باشگاه ماشین های اسپورت " گذاشته و طرح اتوموبیل های Race دهه 40 و 50 میلادی رو درج کرده روی شیشه عطر ؟

ارتباط این روایح رو با ماشین های اسپورت قدیمی رو متوجه نمیشم !