این نسخه نت آلبالو نداره.
نسخه‌ی ادوپرفیوم بوی آلبالویی داره که به‌نظرم اصلا اذیت‌کننده نبود و با ترکیب نت‌های پودری و بادام خیلی جذاب و س.ک.س.ی شده.

درود. کاملا موافقم با حرف‌های شما. اینکه کسی از عطرهای شرکتی و اماراتی استفاده کنه ایرادی نداره، و اتفاقا با توجه به شرایط اقتصادی توجیه‌پذیر هم هست. منتها بعضی دوستان دیگه خیلی درباره‌ی این محصولات اغراق‌آمیز صحبت می‌کنن، و دیدم که بعضا میگن کپی‌های الحمبرا از خود عطر اصلی بهتره!!

درود.
اتفاقا بازخورد دقیق‌تر وقتی فراهم می‌شه که افراد نظرات و برداشت شخصی‌شون رو مطرح کنن، نه اینکه فقط طرفداران یه محصول بیان زیر صفحه‌ی مربوطه به‌به و چه‌چه کنن.

درود. ممنون از توضیحاتتون. یه سوال دارم: نت زعفران توی این عطر خیلی پررنگه یا نه؟

خیلی طرفدار روایح تنباکویی نیستم—یکی به‌خاطر اینکه خیلی سخت‌پوش هستن و استایل خاص خودشونو می‌طلبن؛ یکی هم به‌خاطر اینکه بیشترشون بوی خیلی شیرین و قلیون‌مانندی دارن که بعد از یه مدت برام خسته‌کننده می‌شن.

اسپایس‌بمب اکستریم اما یه سورپرایز خیلی متفاوت بود برام! قبل از تست که نت‌هاشو بررسی می‌کردم و نظرات کاربران رو می‌خوندم، انتظار یه کار فوق‌العاده تند رو داشتم (البته اسم، رنگ و طراحی عجیب باتل‌ش هم توی این ذهنیت بی‌تاثیر نبود). اما این کار به‌قدری جذاب بود که اصلا از بوییدنش سیر نمی‌شدم! رایحه‌ی غالبی که ازش گرفتم یه ترکیب ساده‌، اما عمیق، از تنباکو و وانیل بود با سایه‌ای از نت‌های ادویه‌ای—بسیار موقر، شیک و صیقل‌خورده.

پیشنهاد می‌دم حالا که هوا که داره خنک می‌شه، خودتون رو از پوشیدنش محروم نکنید.

توی مدتی که به دنیای روایح علاقه‌مند شدم و تست و بررسی‌شون می‌کنم به یه برداشت شخصی رسیدم: ناتالی لارسن عطر بد نمی‌سازه.

توی این عطر رد پای عطر معروف لالیک انک نوا (یا انکر نویر) به‌خوبی قابل شناساییه؛ اینجا هم فضای چوبی-وتیوری حاکمه، اما برخلاف لالیک که یه حس جوهرمانند قوی داره و نمایانگر فضایی تاریک، عمیق و مرموزه، اینجا به‌لطف صندل‌وود در درای‌داون حالت خامه‌ای، لطیف و نسبتا شیرین داریم و اون فضای جوهری خیلی خفیفه. ضمنا برخلاف لالیک‌ که کمی سخت‌پوشه و استایل خاص خودشو می‌طلبه، این خوش‌پوش‌تره، کم‌تر رسمیه، و به‌اصطلاح شاد و شنگول‌تره. من که خیلی پسندیدم و اگر از این حال‌وهوا خوشتون میاد حتما تستش کنید.

ماندگاری خوبی روی لباس داره، اما روی پوست در بهترین حالت دو ساعت ماندگاره. پخش هم مثل اکثر کارهای این برند درحد "قابل قبول" بود و انتظار خیلی بالایی نباید داشته باشید.

این عطر به‌اندازه‌ای که توی دنیا هایپ شد، توی ایران بهش توجه نشد؛ به‌طوری که تقریبا محاله صفحه‌ی بلاگرهای خارجی حوزه‌ی عطر رو مرور کنید و تبلیغی از این کار نبینید.

ولنتینو اومو بورن این رما اینتنس عطر خوبیه؛ فقط همین و بس. همون چیزی که در لیست‌ نت‌هاش ذکر شده رو خیلی صاف و بی‌ادا دریافت می‌کنید. وانیلی که در تمام مراحل حضور داره و با تندی اسطخودوس و پس‌زمینه‌‌ای چوبی متعادل شده و شیرینی زننده‌ای نداره (که برای من که از عطرهای خیلی شیرین بیزارم، نکته‌ی جذابی محسوب می‌شه). ازنظر عملکرد، فعلا خیلی خوبه و پخش و به‌خصوص ماندگاری تحسین‌برانگیزی داره، اما بعید نیست در آینده گرفتار ریفرموله بشه.

چیزی که درمورد این عطر اذیتم می‌کنه، ارزش خریدشه که به‌نظرم بسیار پایینه. این حجم از تعریف و تمجید برای این عطر زیادی اغراق‌آمیزه! با وجود این تعاریف و این برچسب قیمتی، آدم انتظار کار خاص‌تر و عمیق‌تری داره. به‌نظرم نهایتا باید در رده‌ی قیمتی کارهای ورساچه یا دولچه‌گابانا قرار می‌گرفت.

من این عطر رو تست نکردم اما ازاونجایی‌که سال قبل به‌قول شما ترند شد، درموردش جستجویی کردم توی اینترنت. شما اگر فرگرنتیکا رو یه نگاهی بندازید، می‌بینید که خیلی از کسانی که این عطر رو تست کردن همین بوی زننده و ناخوشایند رو احساس کردن و به چیزهای خیلی زننده‌تری از حشره‌کش تشبیهش کردن!

ضمنا این که بگیم چون تام فورد (یا هر برند دیگه‌ای) چندتا شاهکار داره پس قرار نیست کار بدی تولید کنه واقعا قیاس عجیبیه! بزرگترین شرکت‌ها و عطرسازها هم کار خوب دارن و هم ضعیف و هر کارشون باید جداگانه بررسی بشه.

پرادا لهوم (یا لوم) یکی از بهترین و جالب‌ترین عطرهاییه که تابه‌حال تجربه کردم.
نت‌ها در اینجا کاملا شفاف هستن و بعد از یک شروع خیلی کوتاه و ادویه‌ای، با یه رایحه‌ی پودری و زنبقی خیلی تمیز سروکار داریم. توی پس‌زمینه هم یه رایحه‌ی چوبی و خاکی خیلی ملایمی حضور داره که وجهه‌ی مردانه‌ای به کار بخشیده و اجازه نمی‌ده عطر به سمت فضای زنانه یا بیش‌ازحد لطیف بره.

اما چرا گفتم جالب‌ترین؟
معمولا از این عطر به‌عنوان یه گزینه‌ی آفیسی و روزمره یاد شده. این عنوان‌ معمولا ذهن رو می‌بره سمت عطرهای مرکباتی و همه‌پسندی مثل مون‌بلان لجند و بلوشنل و... ولی اینجا نت زنبق که غالبا توی عطرهای گرم و اغواگرانه استفاده می‌شه، به‌شکل استادانه‌ای رام و بی‌آزار شده و خبری از اون گرما و سرکشی عطرهای اینچنینی نیست. و جالب‌تر اینکه این ترکیب حتی توی روزهای گرم هم قابل استفاده‌ست؛ کاری که خیلی از عطرهای پودری از پسش برنمیان.

نکته‌ی دیگه انعطاف‌پذیری خارق‌العاده‌‌ی این کاره. کمتر عطری رو دیدم که انقدر خوب بتونه خودش رو با موقعیت‌های مختلف وفق بده. چه محل کار باشه، چه مهمونی رسمی، چه قرار عاشقانه یا حتی یه روز معمولی توی خیابون، این عطر همیشه به‌جا و شیک ظاهر می‌شه. فصل خاصی هم براش تعریف نمی‌شه و به‌معنای واقعی کلمه چهارفصله.

از نظر ماندگاری خوبه و به‌لحاظ پخش بو قابل قبوله. درمجموع از اون رایحه‌هاست که هم خوشبو و هم هوشمندانه طراحی شده و من به‌احترام سازنده‌ش کلاه از سر برمی‌دارم.

اسانس‌ لوزی قطعا ماندگار‌تره چون خالصه. اما درمورد شفافیت رایحه، اصلا شوخیه که بخواهید با عطر ارجینال مقایسه‌ش کنید.
ضمنا به‌لحاظ کیفی که هیچ اسانسی به پای عطرها نمی‌رسه اما در بین همین اسانس‌ها لوزی یکی از بی‌کیفیت‌ترین‌هاست. روی بطری‌هاش رو با دقت نگاه کنید خودش به‌وضوح توضیح داده که درصورت استفاده‌ی مداوم برای سلامتی بسیار خطرآفرینه.